Debaty sejmowePierwsza Kadencja

Interpelacja w sprawie nowelizacji ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych

   Szanowny Panie Premierze! Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych określa warunki, jakie muszą spełnić obszary, które mają być uznane za uzdrowiska, oraz precyzuje zadania ministra właściwego do spraw zdrowia. Ponadto reguluje zasady prowadzenia lecznictwa uzdrowiskowego, a także określa odrębności w zakresie ustroju i finansowania gmin uzdrowiskowych.

   Jednak wiele zapisów ustawy od początku budzi wiele emocji ze względu na specyfikę uzdrowisk, a szczególnie ich usytuowanie na obszarze gmin. Niestety, nie udało się stworzyć ustawodawcy uniwersalnego zapisu granic obszaru uzdrowiska, który zostałby wpisany w granice administracyjne gminy, miasta czy jednostki pomocniczej. Tymczasem obszar uzdrowiska, tak jak obszar parku narodowego, krajobrazowego lub rezerwatu, powinien być wydzielony na podstawie w miarę optymalnych i uzasadnionych kryteriów.

   Następnie samorządy gmin uzdrowiskowych jednoznacznie wskazują, że zapis o tym, że uzdrowisko musi mieć klimat o właściwościach leczniczych, jest niezasadny, gdyż niektóre uzdrowiska są położone w terenach, gdzie nie ma leczniczego klimatu, ale też występujący tam klimat nie wpływa negatywnie na proces leczenia uzdrowiskowego. Stąd też wprowadzenie bezwzględnego warunku posiadania leczniczego klimatu doprowadzi do sytuacji, w której wiele uzdrowisk straci swój status.

   Ustawa ponadto zabroniła lokalizacji parkingów w strefie uzdrowiskowej ˝A˝ z wyjątkiem małych parkingów. Zapis ten praktycznie uniemożliwia lokalizację wielopoziomowych parkingów pod budynkami sanatoryjnymi, hotelowymi czy wczasowymi znajdującymi się w strefie ˝A˝. Już w chwili obecnej w niektórych uzdrowiskach są parkingi znacznie przekraczające swoją pojemnością ustalony ustawą wymóg. Zaznaczyć także należy, że zapis ten jest również częściowo sprzeczny z przepisami ustawy Prawie budowlane i rozporządzeniem ministra infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w zakresie dotyczącym obowiązku posiadania odpowiedniej ilości miejsc postojowych. Owszem liczba i wielkość parkingów zewnętrznych powinna być ograniczona, jednakże należy brać pod uwagę fakt, że parkingi podziemne są dziś nieodłącznym elementem nowoczesnych rozwiązań architektonicznych i powinny być dopuszczalne, jeżeli dojazd do nich nie będzie kolidować z ruchem pieszych.

   Ponadto umieszczenie zapisu o treści ˝zabrania się lokalizacji obiektów mogących znacząco oddziaływać na środowisko, zgodnie z odrębnymi przepisami, w szczególności takich jak: warsztaty samochodowe, wędzarnie ryb, garbarnie˝, spowodowało mnóstwo komplikacji w realizacji takich inwestycji jak: sieć wodociągowo-kanalizacyjna i gazyfikacyjna, budowa kotłowni olejowych czy gazowych zastępujących kotłownie koksowo-węglowe i obniżających tzw. niską emisję, wiercenia za wodą leczniczą i termalną, budowa podziemnych ujęć wód, które zostały wymienione w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. W cytowanym przepisie inwestycje te wymagają lub mogą wymagać sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, gdyby były realizowane poza uzdrowiskiem. Jednakże umieszczenie ich w wykazie inwestycji oznacza, że w strefie ˝A˝ nie mogą być realizowane.

   Następnie nałożenie na gminę obowiązku sporządzenia planu zagospodarowania przestrzennego w terminie określonym ustawą stało się niewykonalne ze względu na długotrwałą procedurę uchwalania planu. Konstruując ten zapis, ustawodawca wychodził z założenia, że w najbliższym czasie, tj. po uchwaleniu ustawy o uzdrowiskach, nastąpi zmiana ustawy o planowaniu przestrzennym. Niestety, do dnia dzisiejszego nie doszło do zmiany ustawy i wszelkie korekty w planie zagospodarowania przestrzennego mogą być wprowadzane tylko na bazie istniejących przepisów. Dodatkowo w międzyczasie pojawiły się nowe procedury, które wiążą się z wyznaczeniem obszarów Natura 2000. Dlatego w tym stanie prawnym wręcz niemożliwe staje się dotrzymanie narzuconych ustawą terminów. Okazało się również, że w niektórych gminach strefa ˝C˝ obejmuje tereny przyległe, które liczą kilkadziesiąt tysięcy hektarów. Prace przy uchwalaniu planu na takim obszarze trwają latami i nałożenie na gminę obowiązku sporządzenia planu zagospodarowania przestrzennego jest absolutnie niecelowe.

   W związku z powyższym proszę o rozważenie powyższych kwestii oraz o udzielenie odpowiedzi na następujące zapytania:

   1. Dlaczego nie podjęto starań mających na celu systemowe wdrożenie ustawy o uzdrowiskach, tak aby stosowanie przepisów w niej zawartych było możliwe do zrealizowania?

   2. Czy w planach rządu znajdują się wymienione powyżej zmiany w prawie regulujące prawo o uzdrowiskach?

   3. Jakie działania podejmuje rząd, aby dostosować prawodawstwo dotyczące dziedziny uzdrowisk do wymogów rzeczywistości?

   Z poważaniem

   Posłowie Sławomir Nitras

   i Stanisław Gawłowski

   Szczecin, dnia 11 czerwca 2007 r.