Odpowiedź na interpelację w sprawie dofinansowania kosztów zatrudnienia bezrobotnych bez względu na miejsce ich zarejestrowania w urzędach pracy
  W związku z przekazaną przy piśmie z dnia 22 kwietnia 1999 r., znak: SPS-0202-1785/99, interpelacją pana posła Ryszarda Brejzy, w sprawie dofinansowania kosztów zatrudnienia bezrobotnych bez względu na miejsce ich zarejestrowania w urzędach pracy uprzejmie informuję, co następuje:
  Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (DzU z 1997 r. nr 25, poz. 128 z późn. zm.) jedną z form aktywizacji zawodowej bezrobotnych są prace interwencyjne. Stosownie do przepisów powyższej ustawy pracą interwencyjną jest zatrudnienie bezrobotnego przez pracodawcę w okresie nie dłuższym niż 12 miesięcy, jeżeli zatrudnienie to nastąpiło w wyniku umowy zawartej z powiatowym urzędem pracy. Zarówno przepisy ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, jak też rozporządzenia ministra pracy i polityki socjalnej z dnia 21 marca 1995 r. w sprawie szczegółowych zasad organizowania prac interwencyjnych i robót publicznych oraz przyznawania zaliczek i finansowania kosztów organizacji robót publicznych (DzU nr 38, poz. 189 z późn. zm.) nie zawierają regulacji ograniczających możliwość zawarcia przez powiatowy urząd pracy umowy dotyczącej prac interwencyjnych z pracodawcą mającym swoją siedzibę w innym powiecie. A zatem nie ma formalnych przeszkód, aby bezrobotny zamieszkały i zarejestrowany w urzędzie pracy właściwym dla jednego powiatu został skierowany do wykonywania pracy w ramach prac interwencyjnych u pracodawcy mającego swoją siedzibę na terenie innego powiatu.
  Przyczyny przedstawionego przez pana posła Ryszarda Brejzę w interpelacji problemu są przede wszystkim następujące:
  1. Ograniczoność środków Funduszu Pracy na aktywne formy przeciwdziałania bezrobociu.
  Środki Funduszu Pracy, jakie mogą być w danym roku przeznaczone na aktywne formy przeciwdziałania bezrobociu, ustalane są przez Sejm RP w planie finansowym Funduszu Pracy określonym w ramach uchwalonej na dany rok ustawy budżetowej. Wielkość tych środków, z uwagi na ograniczone możliwości budżetu państwa, jest niższa od występujących potrzeb i możliwości ich wydatkowania na realizację programów przeciwdziałania bezrobociu, w tym kierowania bezrobotnych do wykonywania pracy w ramach robót publicznych i prac interwencyjnych. Dlatego też tylko część zainteresowanych bezrobotnych może być objętych tymi programami. Również nie mogą być uwzględnione wszystkie wnioski pracodawców dotyczące możliwości zatrudnienia bezrobotnych np. w ramach prac interwencyjnych, robót publicznych czy też zwrotu kosztów dojazdu do pracy.
  2. Stosunkowo korzystne dla pracodawców warunki zatrudnienia bezrobotnych w ramach prac interwencyjnych.
  Pracodawcy zatrudniającemu skierowanego bezrobotnego w ramach prac interwencyjnych powiatowy urząd pracy refunduje część kosztów poniesionych na wynagrodzenia, nagrody oraz składki na ubezpieczenie społeczne, w wysokości określonej w zawartej umowie, nieprzekraczającej jednak kwoty zasiłku podstawowego dla bezrobotnych oraz składki na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia. W efekcie, z reguły ponad 60% kosztów robocizny finansowanych jest z Funduszu Pracy. W związku z powyższym urzędy pracy dysponują znacznie większą ilością ofert pracodawców na zatrudnienie bezrobotnych w ramach prac interwencyjnych, niż mogą je realizować. Ponadto w przypadku występowania mniejszej ilości ofert urzędy pracy mogą przeznaczyć posiadane na ten cel środki na inne propozycje przeciwdziałania bezrobociu, np. roboty publiczne, pożyczki, programy specjalne itp.
  3. Lokalna polityka zatrudnienia i przeciwdziałania bezrobociu.
  Dysponentami środków Funduszu Pracy na lokalnych rynkach pracy (w powiatach) są kierownicy powiatowych urzędów pracy, współdziałający w tym zakresie m.in. z powiatowymi radami zatrudnienia. W przypadku dysponowania niższymi środkami na aktywne formy przeciwdziałania bezrobociu od występujących potrzeb i możliwości ich racjonalnego wykorzystania na lokalnym rynku pracy jest rzeczą naturalną, że bezrobotni kierowani są do wykonywania pracy w ramach robót publicznych czy też prac interwencyjnych do lokalnych organizatorów i pracodawców. Jeżeli jednak nie ma takich możliwości, powinni i są kierowani do pracy poza obszar działania danego powiatowego urzędu pracy.
  4. Aktywne formy przeciwdziałania bezrobociu są także instrumentem weryfikacji gotowości bezrobotnych do podjęcia pracy.
  Zgodnie z przepisami ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu bezrobotnym może być osoba zdolna i gotowa do podjęcia pracy. Aktywne formy przeciwdziałania bezrobociu są jednym z instrumentów weryfikacji gotowości do podjęcia pracy. W przypadku odmowy (bez uzasadnionej przyczyny) przez bezrobotnego przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia, w tym prac interwencyjnych, kierownik powiatowego urzędu pracy powinien pozbawić go na okres 90 dni prawa do zasiłku, a w przypadku dwukrotnej odmowy - na okres 6 miesięcy statusu bezrobotnego. Dlatego też stosowana jest zasada, że do prac interwencyjnych czy też robót publicznych kieruje bezrobotnego ten urząd pracy, w którym bezrobotny jest zarejestrowany. Ta sama zasada dotyczy również zwrotu kosztów dojazdu do pracy lub zakwaterowania bezrobotnych podejmujących zatrudnienie poza miejscem stałego miejsca zamieszkania.
  Pragnę jednocześnie podkreślić, że objęcie bezrobotnych aktywnymi formami przeciwdziałania bezrobociu nie ma (poza paroma wyjątkami) charakteru obligatoryjnego, co wynika przede wszystkim z ograniczoności środków Funduszu Pracy, jakie mogą być przeznaczone na ich realizację. Gdyby występował bowiem taki obowiązek, spowodowałoby to przekroczenie określonych na ten cel w ustawie budżetowej wydatków i utratę płynności Funduszu Pracy, a ponadto konieczność refundowania pewnych kosztów za osoby, dla których inne urzędy pracy dysponują ofertami zatrudnienia.
  Przekazując powyższe stanowisko uprzejmie informuję, że nie istnieje moim zdaniem potrzeba dokonania zmian w ustawie o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w powyższym zakresie, ponieważ obowiązujące przepisy nie zabraniają refundowania pracodawcom kosztów wynagrodzeń oraz składek na ubezpieczenie społeczne bezrobotnych skierowanych do prac interwencyjnych, zarejestrowanych w urzędzie pracy znajdującym się w innej miejscowości (powiecie) niż miejsce ich pracy.
  Minister
  Longin Komołowski
  Warszawa, dnia 7 maja 1999 r.
- Interpelacja w sprawie opłaty recyklingowej za wprowadzanie pojazdów na terytorium kraju
- Odpowiedź na interpelację w sprawie zaprzestania wydobywania węgla na terenie szkód górniczych w Katowicach
- Interpelacja w sprawie rozszerzającej się plagi ślimaków bezmuszlowych na terenie woj. podkarpackiego
- Interpelacja w sprawie opóźnień w prywatyzacji Telekomunikacji Polskiej SA
- Interpelacja w sprawie dodatkowych pieniędzy na podwyżki emerytur i rent