Odpowiedź na interpelację w sprawie terminu wydania świadectw rekompensacyjnych osobom uprawnionym na podstawie ustawy z dnia 6 marca 1997 r. o zrekompensowaniu okresowego niepodwyższania płac w sferze budżetowej oraz utraty niektórych wzrostów lu
  Odpowiadając na interpelację pana posła Grzegorza Woźnego z dnia 25 stycznia 1999 r. (data wpływu 4 lutego 1999 r.), dotyczącą realizacji zobowiązań skarbu państwa wobec emerytów, rencistów i sfery budżetowej, uprzejmie wyjaśniam co następuje.
  Zobowiązania skarbu państwa wynikające z 3 orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego będą zaspokojone w formie świadectw rekompensacyjnych oraz według zasad, jakie przewiduje ustawa z dnia 6 marca 1997 r. o zrekompensowaniu okresowego niepodwyższania płac w sferze budżetowej oraz utraty niektórych wzrostów lub dodatków do emerytur i rent (DzU nr 30, poz. 164 i nr 107 poz. 691 z 1997 r.).
  Emisja świadectw rekompensacyjnych zgodnie z ustawą musi być poprzedzona m.in.:
  - zawarciem umów z Krajowym Depozytem Papierów Wartościowych - art. 21,
  - wyborem biur maklerskich - art. 22,
  - wydaniem rozporządzenia Rady Ministrów określającego listę spółek oraz przedsiębiorstw państwowych, które zostaną przekształcone w spółki, których akcje będą przeznaczone do zbywania za świadectwa rekompensacyjne - art. 15.
  Nowelizacja ustawy w II półroczu 1997 r. w zakresie zwiększenia liczby uprawnionych o pracowników oświaty, upowszechniania kultury oraz ochrony zdrowia zatrudnionych w samorządowych jednostkach budżetowych przejętych przez gminy przed 28 czerwca 1992 r., która spowodowała, że termin przekazania spisów osób uprawnionych przez organy sporządzające do właściwych ministrów, wojewodów, wójtów, burmistrzów lub prezydentów miast został przesunięty do stycznia 1998 r. (9 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy - art. 20.1). Ustawa nie określa terminu przekazania przez orany drugiego szczebla, tj. ministrów, wojewodów itd., spisów emitentowi. Sporządzenie spisów przez zakłady ubezpieczeń społecznych nastąpiło sprawnie, gdyż posiadają one dane ujęte w systemie elektronicznym. Inne podstawowe organy spisowe musiały sporządzić spisy w formie pisemnej, a następnie organy drugiego szczebla były zmuszone ująć je w formę elektroniczną. Ta ogromna praca (ok. 4,5 mln uprawnionych, w tym ok. 1,2 mln emerytów) została zakończona.
  Centralny Rejestr Uprawnionych zawiera niezbędne dane identyfikujące uprawnionego, liczbę świadectw, tytuł uprawnienia, dane pozwalające zlokalizować jednostkę spisową właściwą dla każdego uprawnionego. W imieniu emitenta scalania spisów dokonało Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji. Dzięki temu możliwe jest porównanie danych, które napłynęły od jednostek spisowych z bazą danych PESEL, co umożliwia wychwycenie błędów i zapewnienie bezpieczeństwa zbioru.
  Równolegle prowadzone były przygotowania i dokonano uzgodnień co do treści umowy z Krajowym Depozytem Papierów Wartościowych (art. 21) mającej na celu umożliwienie odbioru przez osoby uprawnione świadectw rekompensacyjnych oraz kontroli napływających z biur maklerskich zleceń wydawania świadectw rekompensacyjnych. Umowa ta została podpisana w styczniu 1999 r. Zaawansowane są również uzgodnienia dotyczące treści pozostałych umów z Krajowym Depozytem Papierów Wartościowych w sprawach udziału w procesie dystrybucji świadectw, wysłania informacji do uprawnionych, ciągłego uaktualniania danych w spisach osób uprawnionych.
  Innym istotnym elementem niezbędnym do uruchomienia przed emisją świadectw rekompensacyjnych jest wyłonienie biur maklerskich, które zajmą się obsługą logistyczną programu. Obowiązująca ustawa - art. 22 - nakłada na emitenta świadectw rekompensacyjnych obowiązek udzielenia podmiotom prowadzącym działalność maklerską, będącym uczestnikami Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych, zamówienia publicznego w trybie przetargu na wykonanie czynności związanych z wydaniem uprawnionym imiennych świadectw depozytowych. Ministerstwo Skarbu Państwa ma przygotowane materiały niezbędne do rozpoczęcia przetargu na biura maklerskie.
  Przyjęty w ustawie sposób utworzenia sieci dystrybucji świadectw nie gwarantuje sprawnej obsługi uprawnionych i może stać się dla nich źródłem dodatkowego rozgoryczenia. Obecnie na terenie kraju działa ok. 600-700 punktów obsługi klienta biur maklerskich. Oceny Ministerstwa Skarbu Państwa wskazują, że gdyby doszło do przetargu, najprawdopodobniej do programu włączona by została w najlepszym wypadku połowa, czyli ok. 300-350 punktów. Zderzając to z liczbą uprawnionych - ok. 4,5 mln osób - widzimy, że daje to średnio 12,5 tys. uprawnionych na jeden punkt obsługi klienta.
  Ze względu na nierównomierne rozmieszczenie punktów obsługi klienta domów maklerskich należy sądzić, że wystąpią rejony, w których liczba uprawnionych w jednym punkcie będzie znacznie wyższa. W praktyce oznacza to olbrzymie kolejki w biurach maklerskich. Duża część uprawnionych będzie zmuszona do kilkakrotnej bytności w domu maklerskim oraz wydłuży to okres niezbędny do odebrania świadectw przez wszystkich uprawnionych, który trwałby ok. trzech lat.
  Biorąc powyższe pod uwagę, MSP stoi na stanowisku, że nowelizacja ustawy jest konieczna. W połowie 1998 r. przygotowana została w kilku wariantach nowelizacja ustawy, m.in. w zakresie:
  - wypłaty rekompensat w gotówce w ciągu trzech lat,
  - częściowej wypłaty w gotówce, a części w obligacjach skarbu państwa.
  Jednak ze względu na wielkość rekompensat, sytuację ekonomiczną kraju i groźbę wywołania inflacji instytucje czuwające nad finansami państwa (Rada Polityki Pieniężnej, Narodowy Bank Polski, Ministerstwo Finansów) sprzeciwiły się takiemu sposobowi rozwiązania problemu rekompensat.
  Powyższe uwarunkowania jak również fakt, iż procedury wydawania świadectw rekompensacyjnych przewidziane w ustawie rekompensacyjnej były nie do przyjęcia, spowodowały, że został przygotowany kolejny projekt nowelizacji ustawy, który obejmuje:
  - rozszerzenie sieci dystrybucji, co oznacza rezygnację z przetargu na domy maklerskie i w to miejsce wprowadzenie bezprzetargowego trybu zawierania umów z podmiotami będącymi uczestnikami Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych (tzn. oprócz biur maklerskich także niektóre banki),
  - wprowadzenie dokumentu stwierdzającego uprawnienia wymaganego od osób zgłaszających się do domów maklerskich, w celu wyeliminowania osób nieuprawnionych do zgłaszania się do biur maklerskich,
  - wprowadzenie nowych możliwości wykorzystania świadectw, polegających na wnoszeniu składek do funduszy emerytalnych lub inwestycyjnych bez pośrednictwa rejestrów prowadzonych przez domy maklerskie. Polegałoby to na tym, że uprawniony przenosiłby prawo do nabycia wszystkich świadectw na określony fundusz, a ten za pośrednictwem swojego depozytariusza składałby zlecenie w KDPW przeksięgowania określonej ilości świadectw na swoje konto. Natomiast tytuły uczestnictwa, o których mowa w art. 6 ust. 1, osoba uprawniona uzyska po zaliczenu świadectw rekompensacyjnych w aktywa funduszu. Istotą proponowanej zmiany jest umożliwienie wnoszenia składek bez zbędnego zakładania rejestrów dla takich uprawnionych,
  - zmianę mechanizmu waloryzacji wartości świadectw (art. 14 ustawy) z kwartalnej na dzienną. Takie rozwiązanie ograniczy gwałtowne skoki zwaloryzowanej wartości nominalnej świadectw. Ponadto konieczność zmiany w tym zakresie wynika z faktu, że obecnie nie jest znana zwaloryzowana wartość świadectw w pierwszym miesiącu każdego kwartału. W proponowanym rozwiązaniu minister finansów ustala i podaje co miesiąc do powszechnej wiadomości informację o wartości świadectwa na kolejne dni każdego miesiąca,
  - określenie wymogów co do formy udzielania pełnomocnictwa do odbioru świadectw. Proponuje się wprowadzenie wymogu posiadania pełnomocnictwa z podpisem notarialnie poświadczonym.
  Projekt nowelizacji skierowany został na obrady KERM.
  Jednocześnie pragnę poinformować, że trwają prace nad przygotowaniem rozporządzenia Rady Ministrów dotyczącego listy spółek oraz przedsiębiorstw państwowych, które zostaną przekształcone w spółki, których akcje będą zbywane za świadectwa rekompensacyjne, oraz uzgodnienia z uczestnikami projektowanej sieci dystrybucji i KDPW.
  Przedstawiając powyższe wyjaśnienia, pragnę zauważyć, że rozumiemy rozgoryczenie uprawnionych co do długiego czasu realizacji zobowiązań skarbu państwa, jednak proces przygotowania emisji świadectw rekompensacyjnych jest ze względu na swą naturę i skalę procesem skomplikowanym i czasochłonnym.
  Minister
  Emil Wąsacz
  Warszawa, dnia 17 lutego 1999 r.
- Interpelacja w sprawie wstrzymania decyzji o likwidacji jednostki wojskowej - 28. Batalionu Radiotechnicznego w Gryficach
- Interpelacja w sprawie godzącego w emerytów i rencistów wprowadzenia w PKO BP SA prowizji od wypłat gotówkowych
- Odpowiedź na interpelację w sprawie polityki państwa w zakresie skupu zbóż
- Interpelacja w sprawie niezakontraktowania przez NFZ usług intensywnej opieki medycznej z większością podkarpackich szpitali powiatowych
- Interpelacja w sprawie udziału Polski w projektach rozwoju infrastruktury teleinformatycznej z funduszy Unii Europejskiej