Odpowiedź na interpelację w sprawie rozwoju produkcji biopaliwa w Polsce
  Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na pismo, znak: SPS-0202-7038/01, z dnia 4 września 2001 r. dotyczące interpelacji poseł Renaty Szynalskiej w sprawie rozwoju produkcji biopaliwa w Polsce przedstawiam poniżej następujące wyjaśnienie.
  Jedną ze skuteczniejszych dróg prowadzących do zmniejszenia zanieczyszczenia środowiska, szkodliwego wpływu na zdrowie człowieka oraz zmniejszenia uzależnienia od importu ropy naftowej jest zastępowanie paliw ropopochodnych alternatywnymi paliwami pochodzenia roślinnego. W warunkach europejskich paliwem takim jest przede wszystkim paliwo otrzymywane z rzepaku lub paliwa z jego udziałem. Na dzień dzisiejszy w warunkach polskich paliwo z rzepaku nie jest wytwarzane na skalę przemysłową, pomimo że produkcja biopaliwa z rzepaku (estrów metylowych oleju rzepakowego) nie natrafią na bariery techniczne ani technologiczne.
  Kluczową rolę przy produkcji biopaliwa, mającego stanowić biokomponent oleju napędowego, odgrywa przestrzeganie reżimu technologicznego warunkującego poprawność przebiegu procesów chemicznych, co mogą zapewnić jedynie bardzo zdyscyplinowani wytwórcy paliwa, zatrudniający wykwalifikowanych chemików. Nie należy więc oczekiwać, że rolnik byłby zdolny do wytworzenia biopaliwa o właściwych parametrach i przy zachowaniu wymogów bezpieczeństwa produkcji. Ponadto na etapie prac badawczych nie do końca rozwiązany został problem zagospodarowania frakcji glicerynowej, stanowiącej ok. 20% masy uzyskiwanego paliwa, a także zagospodarowania osadów powstających w procesie estryfikacji. W przypadku agrorafinerii konieczne jest przekazanie odpadów do dalszego przetwarzania w celu odzyskania np. gliceryny lub wybudowanie dodatkowej linii oczyszczania odpadów.
  Dotychczas ze względu na brak znaczących nadwyżek w produkcji rzepaku oraz cenę oleju napędowego nie istniały wystarczające motywy do podejmowania w szerszym zakresie produkcji biopaliwa. Jednakże rosnące ceny oleju napędowego skłaniają do coraz uważniejszego analizowania możliwości podjęcia produkcji biopaliwa, szczególnie w sytuacji, gdy udział kosztów paliw płynnych w kosztach produkcji rolnej przekroczył 10%.
  Reasumując, pragnę zwrócić uwagę na poniższe fakty:
  - cena biopaliwa jest ściśle związana z ceną rzepaku,
  - w warunkach krajowych praktycznie jedynym surowcem do produkcji biopaliwa może być rzepak, co stwarza znaczne ryzyko niestabilności dostaw surowca po stałych cenach (niekorzystna strefa klimatyczna),
  - nie istnieją bariery techniczne uniemożliwiające podjęcie produkcji biopaliwa (została opracowana technologia),
  - istotną barierą może być wysoki koszt produkcji biopaliwa wynikający m.in. z ceny rzepaku lub oleju rzepakowego oraz kosztu utylizacji odpadów,
  - cena oleju napędowego jest wynikiem stosowanych stawek podatkowych (akcyza i VAT) stanowiących dochód budżetu. Koszt wytwarzania biopaliwa jest zdecydowanie wyższy od kosztu wytwarzania oleju napędowego.
  Rząd stwarza zachęty do produkcji paliw z odnawialnych surowców rolniczych, ale ze względu na ograniczone możliwości budżetu państwa skoncentrowano się na wykorzystaniu w tym celu spirytusu etylowego (etanolu), otrzymywanego z płodów rolnych. Od kilku lat przemysł paliw płynnych wykorzystuje odwodniony spirytus etylowy jako komponent do produkcji benzyn.
  Z wyrazami szacunku
  Podsekretarz stanu
  Andrzej Karbownik
  Warszawa, dnia 11 września 2001 r.
- Odpowiedź na interpelację w sprawie niezgodnego z prawem usiłowania przejęcia na rzecz skarbu państwa jezior Białe, Glinki i Święte w woj. chełmskim
- Interpelacja w sprawie potrzeby obniżki oprocentowania kredytów w bankach, w których skarb państwa ma większościowy udział kapitału
- Odpowiedź na interpelację w sprawie niewpuszczania na terytorium Polski obywateli Tunezji legitymujących się polskimi wizami
- Interpelacja w sprawie sprzedaży pakietu akcji Zakładów Lentex SA w Lublińcu
- Odpowiedź na interpelację w sprawie legalizacji wodomierzy