Debaty - polishlaw.pl - Odpowiedź na interpelację w sprawie kłopotów finansowych szpitali woj. warmińsko-mazurskiego dotyczących rozliczeń z Centrum Krwiodawstwa za dostarczoną krew w związku z istotnym wzrostem cen krwi

Odpowiedź na interpelację w sprawie kłopotów finansowych szpitali woj. warmińsko-mazurskiego dotyczących rozliczeń z Centrum Krwiodawstwa za dostarczoną krew w związku z istotnym wzrostem cen krwi

   Wielce Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na interpelację Pana Posła Stanisława Żelichowskiego, w sprawie kłopotów finansowych szpitali woj. warmińsko-mazurskiego dotyczących rozliczeń z Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa za dostarczoną krew oraz podwyżki opłat za krew i jej składniki, przesłaną przy piśmie SPS-0202-10226/05 z dnia 10 czerwca 2005 r., uprzejmie informuję, że Narodowy Fundusz Zdrowia płaci za każdą przetoczoną podczas operacji ilość krwi. Katalog świadczeń w lecznictwie szpitalnym finansowanych przez Fundusz uwzględnia koszt związany z przetoczeniem 1-2 jednostek krwi w ramach wykonywanej procedury. W przypadku realizacji procedur medycznych, w których zachodzi konieczność zużycia większej liczby jednostek krwi niż uwzględnia to wycena procedury, Fundusz dodatkowo pokrywa koszty świadczeniodawcy związane z różnicą wyceny procedury wynikającej z zakupem dodatkowej ilości krwi.

   Jednocześnie informuję, że na podstawie art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o publicznej służbie krwi (Dz. U. Nr 106, poz. 681, z póź. zm.) Minister Zdrowia został zobowiązany przez ustawodawcę do corocznego określenia wysokości opłat za krew i jej składniki wydawane przez jednostki organizacyjne publicznej służby krwi. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 16.09.2004 r. w sprawie określenia wysokości opłat za krew i jej składniki w 2005 r. uwzględnia rodzaje kosztów ponoszonych przez jednostki organizacyjne publicznej służby krwi w związku z pobieraniem krwi, oddzielaniem jej składników, ich przechowywaniem i wydawaniem.

   Opłaty za krew i jej składniki w 2005 r. zostały zwiększone w stosunku do roku 2004 o koszty badań materiału genetycznego wirusów HIV i HBV metodami biologii molekularnej.

   Pragnę podkreślić, że krew i jej składniki są środkami leczniczymi, których stosowanie związane jest wciąż z niebezpieczeństwem przenoszenia chorób wirusowych. W celu maksymalnego zmniejszenia tego zagrożenia, oprócz badania na nosicielstwo kiły, przy każdym pobraniu krwi lub osocza wykonywane są badania u dawców w celu wykrycia metodami serologicznymi nosicielstwa HIV oraz wirusowych zapaleń wątroby B i C.

   W celu zmniejszenia ryzyka przeniesienia zakażenia wirusowym zapaleniem wątroby typu C (długi okres trwania tzw. okienka serologicznego, istnienie sero-ujemnych nosicieli) od stycznia 2002 roku wszystkie donacje krwi i osocza badane są na obecność RNA-HCV lub antygenu rdzeniowego HCV. Dzięki wprowadzeniu tych badań wykryto kilkunastu dawców nosicieli wirusa HCV znajdujących się w okresie tzw. okienka serologicznego. Wykrycie tych dawców zapobiegło przeniesieniu zakażenia wirusem HCV drogą krwi na co najmniej kilkudziesięciu biorców.

   Wprowadzenie od 1 stycznia 2005 r. badania molekularnego wirusa HIV i HBV podyktowane było faktem, że w Polsce, w porównaniu z innymi krajami Unii Europejskiej, ryzyko przeniesienia zakażenia tymi wirusami przez krew badaną tylko serologicznie jest bardzo wysokie. Częstość markerów serologicznych wirusów wśród polskich dawców krwi jest około 10-100 razy większa niż w innych krajach Unii. Na tej podstawie należy wnioskować, że częstość wykrywania materiału genetycznego wirusów jest też odpowiednio większa.

   Przeprowadzone dotychczas przez Instytut Hematologii i Transfuzjologii badania polskich dawców krwi całkowicie potwierdzają te przypuszczenia.

   Składniki krwi od zakażonego dawcy są źródłem zakażenia dla wielu biorców krwi. Przeniesienie drogą krwi zakażenia wirusem HBV i HIV naraziłoby budżet państwa na koszty leczenia zakażonych biorców i odszkodowania.

   Jednocześnie informuję Pana Marszałka, że w 2006 r. opłaty za krew i jej składniki nie wzrosną i pozostaną na poziomie roku 2005.

   W ustawie z dnia z dnia 22 sierpnia 1997 r. (Dz. U. Nr 106, poz. 681, z późn. zm.) ustawodawca nie przewidział współfinansowania zakupu krwi dla szpitali przez firmy zajmujące się ubezpieczeniem pojazdów i kierowców.

   W nawiązaniu do pytania dotyczącego zawierania ugód cywilnoprawnych z Regionalnymi Centrami Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa, polegających na odstąpieniu od naliczania odsetek na mocy art. 10 oraz art. 13 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2005 r. o pomocy publicznej i restrukturyzacji publicznych zakładów opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 78, poz. 684), jeśli zgodnie z art. 138 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2003 r. Nr 15, poz. 148, z późn. zm.) dochodzenie należności jednostki sektora finansów publicznych w wysokości niższej niż wynikająca z prawidłowego obliczenia stanowi naruszenie dyscypliny finansów publicznych, uprzejmie informuję, iż Ministerstwo Zdrowia przyjęło stanowisko, iż zapisy ustawy z dnia 15 kwietnia 2005 r. o pomocy publicznej i restrukturyzacji publicznych zakładów opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 78, poz. 684) stanowią przepis szczególny w stosunku do ww. ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2003 r. Nr 15, poz. 148, z późn. zm.). Wobec czego jednostki sektora finansów publicznych mogą zawierać umowy cywilnoprawne z samodzielnymi publicznymi zakładami opieki zdrowotnej, w ramach prowadzonego procesu restrukturyzacji. Dlatego SP ZOZ może zawrzeć ugodę restrukturyzacyjną w zakresie należności cywilnoprawnych, a kwota należności cywilnoprawnych (także przypadająca do zapłaty w stosunku do jednostek sektora finansów publicznych) ustalona w ugodzie restrukturyzacyjnej np. po umorzeniach będzie kwotą ˝wynikającą z prawidłowego obliczenia˝. To oznacza jednocześnie, że wyrażenie zgody przez jednostkę sektora finansów publicznych na umorzenie należności cywilnoprawnej przysługujących jej od SP ZOZ w ramach procedury zawarcia ugody restrukturyzacyjnej na podstawie ustawy o pomocy publicznej i restrukturyzacji publicznych zakładów opieki zdrowotnej nie stanowi naruszenia art. 138 ust. 1 pkt 1 ustawy o finansach publicznych.

   Z wyrazami szacunku

   Podsekretarz stanu

   Janusz Opolski

   Warszawa, dnia 24 czerwca 2005 r.





Wakacje w Polsce Olimp białko serwatki klamki Chorwacja wakacje niemcy mieci warszawa gry online