Debaty sejmowePierwsza Kadencja

Interpelacja w sprawie zmiany niektórych przepisów określających podstawy wymiaru rent i emerytur

   Stosownie do postanowień art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jedn. Dz.U. 2004 r. Nr 39, poz. 353 z późn. zm.), jeżeli podstawy wymiaru emerytury lub renty nie można ustalić zgodnie z zasadami określonymi w ustawie lub w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 1 kwietnia 1985 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru rent i emerytur (tekst jedn. Dz.U. 1989 r. Nr 11, poz. 63 z późn. zm.), emeryturę lub rentę ustala się w wysokości najniższej emerytury lub renty.

   W tym kontekście warto wskazać na grupę pracowników, którzy z przyczyn od siebie niezależnych znaleźli się w szczególnej sytuacji z uwagi na brak możliwości zadośćuczynienia warunkom określonym w przywołanej powyżej ustawie i rozporządzeniu, co skutkuje ustalaniem dla nich najniższej emerytury lub renty, pomimo świadczenia pacy i odprowadzania wymaganych składek. Mowa tu o osobach, które nie są w stanie przedłożyć wymaganych dokumentów płacowych z uwagi na obowiązujące wcześniej rozporządzenie Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki z dnia 25 lipca 1984 r. w sprawie zasad klasyfikowania i kwalifikowania dokumentacji oraz zasad i trybu przekazywania materiałów archiwalnych do archiwów państwowych (Dz.U. Nr 41, poz. 1984). Mocą przywołanego rozporządzenia wymagane obecnie przez ZUS dokumenty zostały zakwalifikowane do kategorii ˝dokumentacji niearchiwalnej˝ i uległy zniszczeniu.

   Taki stan prawny stworzył rozwiązanie niedostatecznie zabezpieczające interesy pracowników, którzy obecnie ubiegają się o świadczenia emerytalno-rentowe i z przyczyn od siebie niezależnych nie są w stanie przedłożyć wymaganej dokumentacji, która zgodnie z obowiązującym wówczas prawem uległa zniszczeniu. Za niezgodne z zasadami współżycia społecznego należy uznać przepisy prawa, które w takiej sytuacji przewidują jedynie możliwość ustalenia renty czy emerytury w najniższym wymiarze.

   Mając na względzie powyższe, wnoszę o zmianę istniejącego stanu prawnego, sugerując wprowadzenie nowych zmian systemowych, gdyż poruszona problematyka dotyczy sporej grupy obywateli, o czym świadczy częstotliwość zgłaszania przedmiotowej problematyki w wielu biurach poselskich.

   Tytułem przykładu wskazać można, że warta rozważenia jest możliwość poszerzenia katalogu środków dowodowych, w oparciu o które Zakład Ubezpieczeń Społecznych ustala prawo do świadczeń emerytalno-rentowych, przynajmniej w odniesieniu do osób, które nie są w stanie przedłożyć dokumentacji płacowej zniszczonej pod rządami rozporządzenia Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki z dnia 25 lipca 2004 r. w sprawie zasad klasyfikowania i kwalifikowania dokumentacji oraz zasad i trybu przekazywania materiałów archiwalnych do archiwów państwowych (Dz.U. Nr 41 poz. 1984).

   Jakie jest stanowisko Pana Ministra wobec opisanych powyżej problemów?

   Z poważaniem

   Poseł Eugeniusz Wycisło

   Warszawa, dnia 23 września 2004 r.