Debaty sejmowePierwsza Kadencja

Interpelacja w sprawie przeciągających się procesów w sprawach ze stosunku pracy oraz ubezpieczeń społecznych

   Szanowny Panie Ministrze! Do biur poselskich docierają sygnały o toczących się przez wiele miesięcy sprawach ze stosunku pracy oraz ubezpieczeń społecznych. Wiele osób przez bardzo długi czas oczekuje na rozstrzygnięcia w sprawach emerytalnych i rentowych. Podobnie dzieje się ze sprawami z zakresu prawa pracy. Często chodzi o przywrócenie do pracy pracowników zwolnionych z naruszeniem prawa. Przykładem takiego postępowania jest niezakończona dotychczas, tocząca się przed Sądem Rejonowym dla Warszawy-Pragi w X Wydziale Sądu Pracy, sprawa oznaczona sygnaturą akt X P 2008/04.

   Sprawa rozpoczęła się z wniosku pracownika PKP zwolnionego w dniu 6 maja 2004 r. na podstawie art. 52 Kodeksu pracy. Pracownik wnosił o uznanie zaskarżonego rozwiązania umowy o pracę za nieważne, o przywrócenie do pracy na dotychczasowych warunkach i wypłatę wynagrodzenia za okres pozostawania bez pracy.

   Podstawą zwolnienia z trybie art. 52 Kodeksu pracy według pracodawcy było ciężkie naruszenie obowiązków pracowniczych, zarzucono pracownikowi jakoby w czasie pełnienia służby pobrał od pasażerów kwotę 4,00 złotych bez wystawienia biletu. Początkowo pracodawca oświadczał, że otrzymał telefoniczną informację na ten temat.

   Pracownik odpierał zarzut, twierdząc, że jest ofiarą zemsty dwóch młodych ludzi, którzy podróżowali bez biletów, odmówili zapłaty za przejazd, odmówili również okazania jakiegokolwiek dokumentu tożsamości. W następstwie tego zostali usunięci z pociągu na jednym z przystanków. Gdy już byli na peronie, obrzucili pracownika PKP stekiem wyzwisk i odgrażali się, że tak go urządzą, ża zapamięta ich na całe życie.

   W czasie jednej z kolejnych rozpraw zakład pracy jako dowód przedłożył dwa oświadczenia ˝pasażerów˝, od których wcześniej miała pochodzić informacja telefoniczna. W kolejnej rozprawie jeden z nich przyznał się do tego, że własnoręcznie sporządził oba oświadczenia i je podpisał. Drugi z ˝pasażerów˝ jest nieuchwytny dla sądu. W ten sposób sprawa dotychczas nie została zakończona, mimo że sąd zajmował się nią 5-krotnie: 22 listopada 2004 r.; 28 lutego 2005 r.; 29 kwietnia 2005 r.; 25 sierpnia 2005 r.; 1 grudnia 2005 r. Kolejna rozprawa jest wyznaczona na dzień 8 marca 2006 r. Z relacji zainteresowanych wynika, że za każdym razem jedynie przewodniczący składu sędziowskiego jest ten sam, zmieniają się pozostali uczestnicy.

   W ten sposób pracownik PKP utracił pracę, jako zwolniony dyscyplinarnie utracił również prawo do zasiłku dla bezrobotnych. Do chwili obecnej przez prawie 22 miesiące nie może poradzić sobie ze znalezieniem pracy, a sprawa nadal nie jest zamknięta. W tle tej sprawy pojawia się, opisywany w 2004 r. przez prasę, problem wynajmowania przez PKP ˝kontrolerów˝, którzy za określonym wynagrodzeniem mieli podróżować bez biletów i prowokować pracowników kolei do nagannych zachowań na szkodę kolei.

   Panie Ministrze! Prokuratorze Generalny! Pomijając wszelkie problemy i niedogodności stron spowodowane przewlekłością procesów, które są oczywiste, na tle przedstawionego przykładu, w którym jeden sąd, dwie strony procesu i dwóch świadków aż przez blisko dwa lata nie mogą znaleźć rozstrzygnięcia sporu, zwracam się do Pana Ministra z dwoma pytaniami:

   1. Jak długo podatnicy wytrzymają obciążenia budżetu na utrzymanie sądów, przy takiej opieszałości w rozpatrywaniu nawet nieskomplikowanych spraw?

   2. Co Pan Minister zamierza zrobić, by usprawnić orzekanie w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych?

   Z wyrazami szacunku

   Poseł Stanisław Żelichowski

   Warszawa, dnia 24 stycznia 2006 r.